ตอนที่ 230 สิ่งที่เก็บเกี่ยวได้จากการขึ้นเกาะ

ตอนที่ 230 สิ่งที่เก็บเกี่ยวได้จากการขึ้นเกาะ

ช่วงบ่ายสามสี่โมง แสงแดดนอกหน้าต่างสลายความแผดเผาของตอนเที่ยงวันลง ย้อมเป็นสีทองนุ่มนวลชั้นหนึ่ง หลินอันอันสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงก็เด้งตัวลุกจากข้างเตียงทันที

“ไปกัน เสี่ยวจิ่ว!”

เธอเปิดประตู มุ่งตรงไปด้านหลังบ้านปลอดภัย เสี่ยวจิ่วสะบัดขน แม้จะไม่ค่อยเต็มใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังตามไปอย่างรวดเร็วด้วยความคล่องแคล่ว

พอมาถึงริมฝั่ง ตำแหน่งของเกาะทั้งสองเปลี่ยนไปอีกแล้วจริง ๆ พวกมันเหมือนเปลสองใบที่ลอยตามคลื่น ลอยห่างกันออกไปอีกเล็กน้อย

เชือกไนลอนสีเขียวเข้มเส้นนั้นถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะเพราะปลายทั้งสองข้างเลื่อนตำแหน่ง ขึงตึงอยู่เหนือน้ำทะเล ราวกับสายพิณอันเปราะบาง ส่งเสียงหึ่งกังวานแผ่วเบาท่ามกลางลมและคลื่น โชคดีที่ระยะห่างไม่ไกลเกินไป เชือกยังยาวพอ