เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 172 โอสถยืดขาถลึงตา!
เดิมทีหลินอันอันคิดจะต้มข้าวโพดเป็นอาหารเช้า ทว่าเมื่อเหลือบมองมุมห้องนั่งเล่น ท่อนไม้สองท่อนที่เหลืออยู่ก่อนหน้านี้ต่างขึ้นสีคล้ำจากความชื้น สัมผัสดูแล้วเปียกชื้น คาดว่าคงจุดไฟไม่ติดในทันที
บัตรแก๊สใบเดียวที่เธอเหลืออยู่ต้องใช้อย่างประหยัด รอให้สถานะดีขึ้นกว่านี้อีกหน่อย ค่อยทำอาหารสุกเก็บตุนไว้ทีเดียวเยอะ ๆ แบบใช้ครั้งเดียวย่อมคุ้มค่ากว่า
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็หยิบข้าวโพดรักษาบาดแผลฝักนั้นขึ้นมา แล้วลองแทะดูคำเล็ก ๆ
เมื่อเข้าปากกลับสดชื่น รสสัมผัสกรอบและชุ่มฉ่ำ แฝงกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของข้าวโพด ทั้งยังไม่เปลืองแรงเคี้ยว ดูท่าพืชผลที่เกิดการกลายพันธุ์จะแตกต่างออกไปจริง ๆ หลินอันอันจึงถือโอกาสกินข้าวโพดแทนผลไม้ แกล้มกับเนื้อวัวแห้งที่เหลืออยู่อีกนิดหน่อย แล้วค่อย ๆ จัดการข้าวโพดทั้งสองฝักนี้จนหมดเกลี้ยง