ตอนที่ 171 ผลไม้พิเศษ

ตอนที่ 171 ผลไม้พิเศษ

หลินอันอันก้าวเข้ามาในประตู เอื้อมมือไปล็อกตายด้านหลัง แผ่นหลังแนบพิงบานประตูอันเย็นเฉียบอย่างแรง พลางผ่อนลมหายใจยาวออกมา

ในที่สุด……ก็ได้กลับบ้านแล้ว!

กลิ่นอายอันคุ้นเคยที่ตัดขาดจากความหนาวเหน็บและความวุ่นวายภายนอกพวยพุ่งเข้ามาก่อน เส้นประสาทที่ตึงเขม็งถึงขีดสุดของเธอผ่อนคลายลงได้ครึ่งส่วนในที่สุด หัวใจที่แขวนค้างอยู่ตรงคอหอยตกลงกลับสู่ตำแหน่งเดิมอย่างหนักหน่วง

ทว่าวินาทีถัดมา กลิ่นอับชื้นรุนแรงก็โชยมาปะทะหน้า ปนเปกับกลิ่นดินอันชื้นแฉะ ฉุนจนร่างกายที่เดิมทีก็อ่อนแอของเธอซวนเซเบา ๆ

หน้าต่างแถบยาวบานเล็กส่องแสงสลัวเข้ามา ตัดผ่านความมืดสลัวภายในห้องเป็นแถบแสงเรียวยาว ละอองฝุ่นนับไม่ถ้วนลอยละล่องขึ้นลงอยู่ในแสงนั้น