ตอนที่ 168 ชั้นใต้ดินที่สาม

ตอนที่ 168 ชั้นใต้ดินที่สาม

ร่างสีขาวตัวเปียกโชกกระโดดขึ้นมาบนสันดอนน้ำตื้น มันวางหลินอันอันลงบนโขดหินอย่างระมัดระวัง แล้วก้มหัวใช้จมูกดุนใบหน้าของเธออย่างร้อนรน

“อือ...” เสียงร้อนรนดังออกมาจากลำคอของมัน มันอยากจะเรียกเธอ แต่กลับส่งได้เพียงเสียงอู้อี้ไม่เป็นคำ ดูเหมือนการฝืนจำแลงกายจะทำให้มันสูญเสียพละกำลังไปจนหมดสิ้น

[อันอัน! ตื่นสิ!]

ภายในห้วงความคิด เสียงเด็กไร้เดียงสาเพรียกเรียกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ากลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับ

หลินอันอันหลับตาแน่น สีหน้าซีดเผือด ริมฝีปากเขียวคล้ำ เสื้อผ้าด้านหลังขาดวิ่น บาดแผลน่ากลัวท่ามกลางความเย็นเยียบไม่หลั่งเลือดอีกต่อไปแล้ว กลิ่นอายค่อนข้างแผ่วเบา