เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 108 เก็บเกี่ยวเนื้อวัว
หลินอันอันหมอบอยู่หลังโขดหิน เล็งเป้าไปยังวัวเหมันต์เกล็ดขาวตัวที่อยู่โดดเดี่ยวตรงริมขอบอย่างเงียบเชียบ ตัวนี้แหละ!
เธอไม่ได้รีบร้อนลงมือ ทว่าระมัดระวังตัวด้วยการขยับไปยังตำแหน่งที่รุกและรับได้ก่อน จากนั้นจึงยกหน้าไม้มือขึ้น ยิงลูกศรออกไปดอกหนึ่งเพื่อหยั่งเชิงก่อน
ลูกศรหน้าไม้แหวกฝ่าอากาศออกไป ทว่ากลับมีเสียง “ฉึก” ดังขึ้น มันถูกเกราะแสงสีทองจาง ๆ ที่สว่างวาบขึ้นบนตัววัวสะกัดไว้ได้เป็นส่วนใหญ่ ปักเข้าเนื้อเพียงตื้น ๆ เท่านั้น
“มอ!” วัวเหมันต์เกล็ดขาวที่ถูกยิงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด ขณะเดียวกันคลื่นสั่นสะเทือนระลอกหนึ่งที่เป็นสีทองจาง ๆ ก็แผ่กระจายออกจากเขาของมันอย่างรวดเร็วและรุนแรง ไม่นานก็แผ่เข้าปกคลุมทั่วทั้งร่าง
ที่ยุ่งยากยิ่งกว่าคือ วัวอีกสามตัวที่อยู่ข้าง ๆ พลันมีเสียง “หึ่ง” ดังขึ้น เกราะแสงแบบเดียวกันสว่างวาบขึ้นบนร่างพวกมันเช่นกัน