กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 หนูใบเหมันต์ไป๋ไป๋!
หลินอันอันตกใจ ทว่าหลังจากนั้นก็สงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว ในเมื่อเคยเจอแม้กระทั่งอสูรศิลามาแล้ว หนูที่พูดได้ก็ดูจะไม่ใช่เรื่องยากที่จะยอมรับ!
หล่อนกลอกตา สายตาจับจ้องไปที่เจ้าตัวเล็กนั่น ในใจเริ่มคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว...
“มนุษย์! ห้ามมาคิดไม่ซื่อกับฉันนะ!” เสียงเด็กหนุ่มที่เดือดดาลจนแทบคลั่งดังสะท้อนเข้ามาในสมองอีกครั้ง พร้อมกับความรู้สึกเจ็บแปลบราวกับถูกเข็มทิ่มแทง
หลินอันอันกุมหน้าผาก ตอบสนองได้ในทันที เจ้าหมอนี่ไม่เพียงแต่พูดได้ แต่ยังอ่านใจได้ด้วยงั้นเหรอ?