กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ตอนพิเศษ เด็กหนุ่มซูชิงอี (8)
ซูชิงอีเองก็บอกไม่ถูกว่าทำไม ทั้งที่ปกติเขาคอยระแวงและระวังตัวกับคนอื่นอยู่เสมอ แต่กลับอยากให้มู่หร่านมองเขานาน ๆ อย่างไม่มีเหตุผล
เวลาที่นางมองมา เขาจะเผลอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสมบัติล้ำค่าที่มีเพียงชิ้นเดียวในโลก
แต่พอมู่หร่านกอดเขา จูบเขา ความรู้สึกนั้นก็เหมือนจะเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่แค่สิ่งที่เขาคิดไปเอง
“จิ่นจือ” มู่หร่านยืนอยู่ท่ามกลางแสงสลัว นางหันกลับมายื่นมือให้เขา ดวงตาคู่งามโค้งลงเล็กน้อยขณะมองเด็กหนุ่ม พร้อมกับรอยยิ้มบาง ๆ “ข้าเดินจนเหนื่อยแล้ว จูงมือข้าหน่อยได้ไหม?”
ซูชิงอียังไม่ทันได้คิด ร่างกายก็ขยับไปก่อนแล้ว