กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ตอนพิเศษ·เด็กหนุ่มในซูชิงอี (6)
พอมู่หร่านกินอิ่มดื่มพอแล้ว นางก็กลับมามีเรี่ยวแรงอีกครั้ง นางจับชายแขนเสื้อของเขาไว้ แล้วพูดพลางยิ้มว่า “เจ้ามาที่แดนลับนี่ ต้องมีของที่อยากหาแน่ ๆ เราไปหาด้วยกันเถอะ”
นิ้วของซูชิงอีขยับนิด ๆ อย่างอยู่ไม่สุข สุดท้ายเขาก็ฝืนห้ามใจไม่ให้ดึงชายเสื้อออก แล้วพูดเหมือนไม่มีอะไรว่า “ร่างกายเจ้า...”
“ไม่เป็นไร ลูกว่าง่ายมาก ไม่กวนข้าหรอก เราสองคนช่วยเจ้าได้ทั้งคู่เลย”
ความรู้สึกหวั่นไหวที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนผุดขึ้นในใจซูชิงอีอีกครั้ง เขาฝืนกดมันไว้แล้วเบือนสายตาไป ไม่มองนางอีก ได้แต่ตอบเบา ๆ ว่า “อืม”