เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 คนทึ่ม
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย คนป่วยที่มารักษาตัวในสถานพยาบาลของเมืองก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย
“ต้มยาวันละหนึ่งชุด งดเหล้า อย่าโมโหง่าย แล้วก็พักผ่อนให้มากหน่อย ไม่เกินห้าวันก็หายแล้ว”
คนขายเนื้อฟ่านรับยามาด้วยใบหน้าบวมช้ำ เดิมทีเขาตั้งใจจะยิ้มแล้วกล่าวขอบคุณสักคำ แต่พอยิ้มก็ไปกระทบแผลบนหน้าเข้า เขาเจ็บจนสูดปาก ก่อนจะแอบด่าออกมาอีกประโยค “ไอ้หลี่เอ้อร์โก่วสารเลวนั่น!”
ชางซูไป๋ก้มหน้าจดบัญชีอยู่ เขาทำเหมือนไม่ได้ยินคำหยาบของคนขายเนื้อฟ่าน
คนขายเนื้อฟ่านหันไปมองข้าง ๆ อีกครั้ง
หมอหูเป็นชายวัยสามสิบกว่า รูปร่างผอมโซ โหนกแก้มเด่นชัด ทำให้ดูเป็นคนใจร้ายอยู่บ้าง ตอนนี้เขากำลังมองลูกจ้างเพียงคนเดียวในร้านทำงานด้วยสายตาเย็นชา ส่วนตัวเองกลับนั่งแกะเมล็ดแตงอยู่บนเก้าอี้โยก โยกไปมาอย่างสบายใจ