บทที่ 116 นับถอยหลัง

บทที่ 116 นับถอยหลัง

งูน้ำถูกปั่นป่วนจนรวนไปหมด พวกมันไม่ซ่อนตัวอยู่ในน้ำอีกต่อไป พากันโผล่ขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าใส่จวินจวิน

“ไป” ฉู่หลิงตะโกนบอกเสวี่ยเป่า กระชับดาบยาวในมือแน่นแล้วพุ่งพรวดออกจากหลังต้นไม้ด้วยความเร็วสูงสุด

“ฉัวะ”

ประกายดาบวาบผ่าน ฉู่หลิงฟันเข้าที่สันหลังของงูน้ำตัวหนึ่ง เลือดสีเขียวสาดกระเซ็น งูน้ำบิดเร่าร่างกายด้วยความเจ็บปวดทรมาน

เป็นไปตามคาด เธอฟันโดนแล้ว!

โอกาสทองแบบนี้ฉู่หลิงไม่มีทางปล่อยให้เสียเปล่าเด็ดขาด

เธอก้าวเท้ายาวๆ วิ่งฉิวไปด้านหลังงูน้ำที่อยู่ใกล้ๆ แล้วตวัดดาบฟันร่างของมันขาดเป็นสองท่อนในดาบเดียว

เสวี่ยเป่าเองก็แทงเข้าที่ท้องของงูน้ำตัวที่สามจากด้านข้างได้อย่างราบรื่น แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับดิ้นรนสุดชีวิตจนสะบัดทั้งแมวทั้งมีดลอยกระเด็นขึ้นไปกลางอากาศ