บทที่ 88 ไอเดียนี้เยี่ยมไปเลย

บทที่ 88 ไอเดียนี้เยี่ยมไปเลย

จวินจวินเชื่อฟังเป็นอย่างมาก เท้าหมูตะกุยปุบปับก็มุดเข้ามาในเพิงหญ้า นั่งเรียงแถวหน้ากระดานอยู่กับเสวี่ยเป่า แถมยังร้องอู๊ดๆ ใส่เธอไม่หยุด

"นี่... จะได้ผลเหรอ..." ฉู่หลิงเลียริมฝีปาก หันไปมองแร้งภูเขารกร้างอีกครั้ง

สัตว์กลายพันธุ์ล้วนดุร้ายน่ากลัว แค่ฉู่หลิงมองเห็นพวกมัน สภาพอารมณ์ก็จะตึงเครียดขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ

แต่ความหมายในตอนนี้ก็คือ ขอแค่เธอหลบอยู่ในเพิงหญ้า ก็จะรอดพ้นจากอันตรายได้...

"ฉันไปล่ะนะ" ฉู่หลิงกอดมีดยาวทำหน้าตาทะเล้น เสียง "ฟุ่บ" ดังขึ้น ก็มุดแผล็วเข้าไปในเพิงหญ้า

มีเรื่องดีๆ แบบนี้ เธอต้องได้สัมผัสสิถึงจะถูก!

ฉู่หลิงเพิ่งจะไปยืนอยู่ด้านในเพิงหญ้า สัตว์กลายพันธุ์ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลก็รอจังหวะเคลื่อนไหวแล้ว