บทที่ 85 แกกินเปลือก

บทที่ 85 แกกินเปลือก

อุ้งเท้าแมวสีชมพูหยิบหนังค้างคาวขึ้นมาทำการวิเคราะห์และตรวจสอบอย่างคล่องแคล่ว

ฉู่หลิงอ่านเนื้อหาบนหน้าจอตรงกลางโต๊ะทำงานของมันไม่ออกหรอก

แต่ในเวลานี้ สีหน้าของเสวี่ยเป่ากลับดูเหมือนจะเสียดายอยู่หน่อยๆ

"เป็นอะไรไป?" ฉู่หลิงถาม

เสวี่ยเป่าชี้ไปที่หนังค้างคาวปีกกระดูก พลางถอนหายใจเล็กน้อย "เจ้านี่คือสิ่งที่จำเป็นต้องใช้ในการทำผ้าคลุมกันฝนกันลมชนิดหนึ่งน่ะ แต่ว่าพวกเราไม่มีวัสดุอย่างอื่นแล้ว"

มันยังจำเรื่องที่ฝนตกคราวที่แล้วได้

เสวี่ยเป่าไม่อยากให้เจ้านายตากฝน

"อย่างนี้นี่เอง แล้วขาดอะไรล่ะ?" ฉู่หลิงพยักหน้ารับเบาๆ ถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจนัก

"วัสดุที่มีเนื้อแข็งมากๆ เหมียว!"