บทที่ 84 ยอดเยี่ยมจริงๆ

บทที่ 84 ยอดเยี่ยมจริงๆ

เมื่อครู่นี้ตอนที่ฉู่หลิงนึกถึงกระท่อมเพิงหญ้า ภาพของเสวี่ยเป่าและจวินจวินที่กำลังรอเธออยู่บ้านก็แวบเข้ามาในหัวของเธอ

คิดไม่ถึงเลยว่าเพียงแค่กะพริบตา ก้อนกลมๆ สองก้อนก็พุ่งพรวดลงมาจากเนินสูง...

เสวี่ยเป่าสีเทาขาวไม่สนมาดเดินสองขาอย่างสง่างามอีกต่อไป ใช้สี่เท้าวิ่งควบสับๆ พุ่งกระโจนเข้าหาเธอ

จวินจวินยิ่งแล้วใหญ่ ถึงขั้นงัดท่าหมูพุ่งชนทะลวงออกมา วิ่งไปพลางร้องโวยวายไปพลาง “อู๊ด~ ฮึดฮัดๆ”

เห็นท่าทีแบบนี้ ฉู่หลิงก็ใจหายวาบ

“หยุด! หยุดนะ!”

ฉู่หลิงยื่นมือออกไปส่งสัญญาณให้พวกมันสองตัวอย่าเพิ่งตื่นเต้น แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเลยสักนิด

เธอถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างลุกลี้ลุกลน อยากจะพิงต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ข้างๆ