บทที่ 44 ราสเบอร์รี

บทที่ 44 ราสเบอร์รี

ฉู่หลิงเดินตามจวินจวินมาจนถึงพุ่มไม้ที่ลึกและรกทึบแห่งหนึ่ง

พุ่มไม้ที่ขึ้นเบียดเสียดหนาแน่นถูกจวินจวินดุนจนเป็นโพรงกลมๆ มันกระโจนพรวดเดียวก็มุดเข้าไปแล้ว

“อู๊ดๆ?” จวินจวินเพิ่งจะเข้าไปก็โผล่หัวหมูออกมา ส่งเสียงร้องงุ้งงิ้งสองที ทำท่าทางเหมือนเร่งเร้า

ฉู่หลิงทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเค ขมวดคิ้วแหวกพุ่มไม้แล้วออกแรงเบียดแทรกตัวเข้าไป

“ฟู่ ข้างในนี้มีแต่ไม้พุ่มทั้งนั้นเลยนะจวินจวิน...” ฉู่หลิงกึ่งหมอบกึ่งคลานอยู่บนพื้น พุ่มไม้กดทับจนยืดหลังไม่ขึ้นเลย

แต่พอเธอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นผลไม้เล็กๆ สีแดงเข้มเป็นพวงๆ มันคือราสเบอร์รี!

“อู๊ดๆๆ~” จวินจวินคาบมาพวงหนึ่งส่งให้ถึงมือฉู่หลิง เอียงหัวหลับตาพริ้ม รอคอยการตอบรับจากเธอ