กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย InkThirst
บทที่ 42 รนหาที่ตาย
เสียง “ฉึก” ดังขึ้นเมื่อคมดาบปักลึกทะลุเลือดเนื้ออีกครั้ง โดยไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าชายที่นอนอยู่บนพื้นจะทำหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเกจนถึงขีดสุดแล้ว
“เชี่ยเอ๊ย *&%#! เพื่อนร่วมทีมของฉัน... กำลังจะมาถึงแล้ว... ถ้าฆ่าฉัน พวกเขาไม่ปล่อยเธอไว้แน่...”
เฉินหมิงเหว่ยเจ็บจนตัวสั่นงกๆ ดวงตาแดงก่ำสลักลึกไปด้วยความเคียดแค้น
ฉู่หลิงมุมปากกระตุก อยากจะสับมันให้เละไปเลยจริงๆ สภาพเป็นแบบนี้แล้วยังจะปากดีอวดเก่งไม่ยอมแพ้อีก พ่นแต่คำหยาบคายออกมาเต็มปาก
เธอทำหน้าเย็นชานั่งยองๆ ลง “เพียะ” ฟาดฝ่ามือเข้าให้ฉาดใหญ่ “ปากหมาๆ หุบไปเลย บอกมา! ทำไมถึงคิดจะจับตัวฉัน”
“ทำไมน่ะเหรอ? ก็หมั่นไส้ไง! อยากจะ ￥#&*!”
“เพียะ, เพียะ!”
คราวนี้ฉู่หลิงตบสลับซ้ายขวา ตบฉาดเข้าที่หน้าอย่างแรง