บทที่ 29 กรุบกรอบ

บทที่ 29 กรุบกรอบ

ตั้งแต่ก้าวเข้ามาวินาทีแรก ฉู่หลิงก็สัมผัสได้ถึงความเย็นสบายอันเป็นเอกลักษณ์ที่พัดเข้ามาปะทะร่างอย่างชัดเจน

“ฟู่... เหนื่อยแทบขาดใจเลยจริงๆ...” ฉู่หลิงเลียริมฝีปากที่แห้งแตก แล้วซดน้ำเข้าไปอึกใหญ่หลายอึก

ตอนนี้ขาทั้งสองข้างของเธอปวดเมื่อยไปหมด ทั่วร่างไร้เรี่ยวแรง จึงตัดสินใจทิ้งตัวลงนอนตรงที่ร่มๆ ซะเลย แม้แต่เปลือกตาก็ยังไม่อยากจะลืมขึ้น

หลังจากหลับตาพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง

ฉู่หลิงก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ฝืนลุกขึ้นอย่างยากลำบากเพื่อหาหน้าผาหินที่เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำและมอสสีเขียว แล้วเอนตัวพิงนั่งลง

หุบเขาเล็กๆ แห่งนี้ไม่ได้ถือว่าสูงชันอันตรายอะไรนัก แต่เส้นทางในหุบเขากลับคดเคี้ยวไปมา

ที่แปลกที่สุดก็คือมันเหมือนจะเป็นหุบเขาที่ไม่มีน้ำ