บทที่ 8 เดาถูกเป๊ะ

บทที่ 8 เดาถูกเป๊ะ

ฟันไม่หมด…

ฟันยังไงก็ไม่หมดสักที…

ฉู่หลิงก้มมองฝ่ามือที่โดนด้ามมีดเสียดสีจนพองเป็นตุ่มเลือด น้ำตาแทบจะไหลอยู่รอมร่อ ಥ_ಥ

ตั้งแต่เช้าจรดเย็น

เธอเฝ้าตามรอยกระต่ายสามตาที่ตายไปทีละตัวอย่างอดทน รอคอยตัวต่อไปให้ปรากฏขึ้น

ระหว่างที่รอ เธอก็จะคอยเคลียร์กิ้งก่าเมือกรอบๆ ไปด้วย

ทุกครั้งที่กระต่ายสามตาตัวใหม่ล้มลง ฉู่หลิงก็แอบหวังลึกๆ ว่านี่ต้องเป็นตัวสุดท้ายแล้วแน่ๆ!

แต่ผลปรากฏว่า ฟันมาตั้งแต่บ่ายยันค่ำมืด ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบลงเลย

แถมเวลาเกิดใหม่ก็เดาทางไม่ถูกเลยสักนิด! บางทีก็สามถึงห้านาที บางทีก็สิบกว่านาที……