บทที่ 7 ไม่ธรรมดา

บทที่ 7 ไม่ธรรมดา

กระต่ายสามตาที่โดนกดลงกับพื้นโดนแทงไปหลายที เลือดสีเขียวก็พุ่งกระฉูด

ดูจากสีหน้าขึงขังและดุดันของฉู่หลิงในตอนนี้ คนที่ไม่รู้อาจจะคิดว่าเธอกำลังต่อสู้เอาเป็นเอาตายกับสัตว์กลายพันธุ์ที่ดุร้ายน่ากลัวสุดๆ อยู่ก็ได้……

“หนีสิ ให้หนีเลย หนีไม่รอดล่ะสิ” ฉู่หลิงใช้หลังมือปาดปอยผมที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อแนบติดแก้มออกลวกๆ แววตาเต็มไปด้วยความสะใจ

ก่อนวันสิ้นโลก ครอบครัวของเธอทำธุรกิจฟาร์มอยู่ในเมืองเล็กๆ เรื่องเชือดไก่เชือดเป็ดฉู่หลิงคุ้นเคยดี

ตอนเด็กๆ เวลาเห็นลูกไก่ลูกเป็ดที่เลี้ยงมาตั้งนานถูกคนซื้อไป หรือไม่ก็ถูกเชือดขาย เธอก็จะร้องไห้ฟูมฟายน้ำตาเป็นเผาเต่า

แต่พอโตขึ้น ก็หนีไม่พ้นสัจธรรมของความอร่อย