กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 174: สถานที่พิเศษที่สุดในหมู่เกาะพันเกาะ
“แต่ทำไมรึ?”
สุ่ยเหยายกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว สีหน้าลึกลับยิ่งนัก
“ข้ารู้จักสถานที่แห่งหนึ่ง... รับรองว่าเจ้าต้องสนใจแน่”
ดวงตาของหยุนเหิงเป็นประกาย นางรีบถามต่อทันที
“สถานที่ใด?”
“ที่...”
สุ่ยเหยาเพิ่งเอ่ยออกมาได้คำเดียว ร่างของนางก็เอนคว่ำไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ ฟุบลงบนโต๊ะโดยตรง จากนั้นก็แน่นิ่งไป
ประกายในดวงตาของหยุนเหิงค่อย ๆ เลือนหาย นางยกมือขึ้นนวดขมับอย่างจนใจ
ดูท่า หากอยากรู้ว่าสถานที่แห่งนั้นอยู่ที่ใด คงต้องรอให้สุ่ยเหยาตื่นจากอาการเมาในวันพรุ่งนี้เสียก่อนจึงค่อยถาม