บทที่ 159: พบกันอีกครั้ง

บทที่ 159: พบกันอีกครั้ง

เซียวเฉินฝืนข่มความอยากด่าคนเอาไว้ ก่อนค่อย ๆ เก็บพลังวิญญาณโดยรอบกลับเข้าสู่ร่าง

เมื่อเปิดตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาคู่นั้นก็เต็มไปด้วยเจตนาสังหารอย่างชัดเจน

เซียวเฉินลุกขึ้นเดินไปยังหน้าประตู แล้วผลักประตูเปิดออกในคราวเดียว

คนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือเซียวจิ่งเหิงผู้มีสีหน้าตื่นเต้นเต็มที่

สายตาคมกริบราวกับคมมีดของเซียวเฉินตกลงบนร่างเขา รอยยิ้มบนใบหน้าเซียวจิ่งเหิงพลันแข็งค้าง ก่อนจะเงียบลงทันที

เขาพึมพำเสียงเบาว่า “ดุชะมัด”

เซียวเฉินคร้านจะใส่ใจเขา จึงเดินตรงไปยังริมเรือเหินเวหา

ไม่ไกลออกไปคือเกาะศิลาเขียว แม้จะอยู่ห่างออกมา แต่ก็ยังมองเห็นได้ว่าบนเกาะมีผู้บำเพ็ญสัญจรไปมาจำนวนมาก บรรยากาศคึกคักยิ่งนัก