บทที่ 45: เข้าสู่แดนลับ

บทที่ 45: เข้าสู่แดนลับ

“สหายเต๋าหยุน ไม่ได้พบกันเสียนาน”

เมื่อได้ยินเสียงนี้ หยุนเหิงก็เงยหน้าขึ้นมอง

ผู้มาเยือนสวมอาภรณ์ธรรมดา การแต่งกายไม่สะดุดตา บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

คนผู้นั้นคือไป๋อี

หยุนเหิงพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย

“สหายเต๋าไป๋”

นับว่าเป็นการทักทายกันแล้ว

ทันทีที่ทั้งสองเงียบลง เสียงคุ้นเคยอีกเสียงหนึ่งก็ดังมาจากระยะไกล

“หยุนเหิง!”