บทที่ 31: หยกดุลสวรรค์

บทที่ 31: หยกดุลสวรรค์

นางค่อยๆ รินของเหลววิญญาณแสงจันทราออกมาสายหนึ่ง แล้วเทลงตามขอบกระถางหยกอย่างระมัดระวัง

ของเหลววิญญาณซึมลงในกระถาง ลายอาคมค่ายกลที่เดิมมืดหม่นพลันสว่างวาบขึ้นชั่วขณะ ต้นไม้เล็กสีเงินขาวราวกับเพิ่งได้ดื่มน้ำ ใบที่ห้อยลู่ค่อยๆ คลี่กางออก สีเทาหม่นบนลำต้นก็จางลงไม่น้อย

ไม่นานนัก พฤกษาวิญญาณกลิ่นอายจันทราก็เติบโตสูงขึ้นอีกเล็กน้อย

ต้นไม้เล็กที่เดิมสูงเพียงครึ่งฉื่อ บัดนี้กิ่งก้านคลี่กางออก ใบไม้ก็ส่องประกายกว่าก่อน แสงสีเงินขาวค่อยๆ ไหลผ่านระหว่างเส้นใบ

หยุนเหิงจ้องมองมันอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วเบา

เดิมทีนางยังกังวลว่าต้นไม้ต้นนี้จะเลี้ยงไม่รอดเมื่ออยู่ในมือของนาง แต่ดูจากตอนนี้ หากมีของเหลววิญญาณแสงจันทรากับน้ำค้างพลังชีวิต อย่างน้อยในระยะสั้นก็คงไม่เหี่ยวเฉาลงไปกว่านี้

ทว่า...