กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 15: ลาจากสำนัก
รุ่งเช้าวันที่สอง ณ ยอดเขาวินัย
ยามหยุนเหิงเข้าไปในตำหนัก สีหน้าของนางดีขึ้นกว่าวานนี้มาก คราบเลือดริมฝีปากหายไปแล้ว เพียงแต่ลมหายใจยังอ่อนกว่าปกติเล็กน้อย
เฮ่อหลานซงมองนางแวบหนึ่ง
“บาดเจ็บเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ไม่เป็นอันใดมากแล้ว”
เฮ่อหลานซงพยักหน้า
“วันนี้มาที่นี่ เพราะเรื่องเมื่อวานหรือ?”
“ไม่ใช่”
หยุนเหิงกล่าวว่า “ข้ามาเพื่ออำลา”