บทที่ 8: รากวิญญาณไร้มลทิน

บทที่ 8: รากวิญญาณไร้มลทิน

โคมไฟในหอประชุมกิจการยอดเขาเสวียนเวยสว่างตลอดทั้งคืน

หลังกลับสำนัก เฮ่อหลานซงก็สั่งให้คนปิดข่าวเรื่องแท่นสอบจิตทันที เพียงแต่หน้าประตูภูเขามีสายตาจับจ้องอยู่มากมาย หากคิดจะกดข่าวให้เงียบสนิท ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย

ผู้อาวุโสฟางไหวเฟิงแห่งยอดเขาซ่อนกระบี่นั่งหน้าตึงอยู่ทางด้านขวา ชาที่วางอยู่ข้างมือยังไม่ได้แตะต้องแม้สักคำ

“ผู้น้อยที่ยังมิได้เข้าสำนักผู้หนึ่ง วันนี้กลับทำให้สำนักเสวียนเซียวกลายเป็นตัวตลกเสียแล้ว”

ผู้อาวุโสลำดับที่สาม สวี่เวย เงยตามองเขา

“หากเจ้าอยู่ในเหตุการณ์ เจ้าจะจับตัวนางไว้ได้หรือ?”

ฟางไหวเฟิงขมวดคิ้ว

ถ้อยคำจ่ออยู่ที่ริมฝีปาก ทว่ากลับหยุดชะงักลง

แท่นสอบจิตมิใช่ค่ายกลธรรมดา ภาพฉายที่ทำให้ค่ายกลแท่นสอบจิตต้องหลีกทาง แม้เป็นเพียงภาพฉาย ก็หาใช่สิ่งที่พวกเขาจะมองข้ามได้