บทที่ 7: เคล็ดดุลสวรรค์คืนสู่ปฐม

บทที่ 7: เคล็ดดุลสวรรค์คืนสู่ปฐม

หยุนเหิงอ่านทุกถ้อยคำจนจบ หัวใจพลันกระตุกเบา ๆ สิ่งที่นางขาดแคลนที่สุดในยามนี้ก็คือระดับการบำเพ็ญ

การประลองบนแท่นสอบจิตดูเหมือนนางจะเป็นฝ่ายชนะ ทว่านางรู้แก่ใจว่าสิ่งที่ตนพึ่งพาได้จริง ๆ มีไม่มาก ยันต์ย้อนภาพถูกใช้ไปแล้ว ส่วนหยุนจ้าวก็เรียกออกมาได้เพียงชั่วคราว ที่มาของตราคำสั่งชำรุดยังไม่ชัดเจน และมิใช่สิ่งที่นางจะเรียกใช้ได้ตามใจ

ตัวนางเองยังคงเป็นเพียงคนธรรมดาที่ยังชักนำลมปราณไม่สำเร็จด้วยซ้ำ