เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เว่ยฉิงทนดูท่าทางแบบนั้นของหล่อนไม่ไหว พูดเสียงเย็นชา “คนเขารู้กันทั้งเขตทหารแล้วว่าพวกเธอจะแต่งงานกัน จะเก็บเป็นความลับทำไม?”
เพียงประโยคเดียว ทำเอาเจียงหว่านเสียถึงกับพูดไม่ออก
คราวนี้ ทหารหญิงคนอื่นๆ ต่างก็แอบกลั้นยิ้ม แม้แต่เจียงอวี๋ม่านเองก็ยังแอบชื่นชมปากของหล่อนเลย
ดูเหมือนไม่ได้พูดอะไร แต่จริงๆ แล้วก็พูดมาหมดทุกอย่างนั่นแหละ
“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น” เจียงหว่านเสียสำลักไปครึ่งค่อนวัน กว่าจะฝืนยิ้มออกมาได้ “หลักๆ คือเวลาจัดงานแต่งงานยังต้องปรึกษากันอยู่ เลยไม่อยากให้ทุกคนรู้”
“พวกเธอยังจะจัดงานแต่งอีกเหรอ” คนอื่นๆ พอได้ยิน ก็ไม่สนเรื่องหัวเราะเยาะแล้ว กลับรู้สึกอิจฉาขึ้นมาแทน
แม้ว่าโอกาสที่เจียงหว่านเสียจะได้แต่งงานกับฉู่เหวินโจวจะไม่ค่อยสวยงามนัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนเขาโชคดี ตระกูลฉู่ถึงกับยอมจัดงานแต่งให้