กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อได้สติกลับมาอีกครั้ง สวี่หย่าจวินก็นอนอยู่บนเตียงในห้องผู้ป่วยแล้ว
เธอใช้มือยันเตียงลุกขึ้นนั่ง ฉู่เหวินโจวไม่ได้อยู่ข้าง ๆ รอบกายไม่มีใครเลย
หมอทหารเดินเข้ามาจากด้านนอก พอเห็นว่าเธอฟื้นแล้ว ก็เอ่ยขึ้นว่า “อารมณ์โกรธทำร้ายร่างกายนะ ความดันของคุณสูงมาก ต้องทำใจให้สงบ ไม่อย่างนั้นจะเกิดเรื่องได้ง่าย ๆ”
สวี่หย่าจวินฟังอย่างไม่ใส่ใจ หากเปลี่ยนเป็นครอบครัวคนอื่นมาเจอเรื่องแบบนี้ ก็คงทนไม่ไหวเหมือนกัน
“ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว กลับได้แล้วใช่ไหม” เธอถาม
หมอทหารแสดงสีหน้าไม่เห็นด้วย “คุณควรจะนอนโรงพยาบาลสักระยะหนึ่งจะดีกว่า”
คราวนี้เปลี่ยนเป็นสวี่หย่าจวินที่ไม่พอใจบ้าง “ฉันก็แค่โกรธชั่ววูบ ตอนนี้อารมณ์ดีขึ้นมากแล้ว คุณสั่งยาให้ฉันไปก็พอ”