กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“ฝึกซ้อมการต่อสู้ก็ควรจะเบามือหน่อยนะ ขืนแขนเป็นอะไรขึ้นมา ไม่ยิ่งเสียเวลาฝึกซ้อมไปกันใหญ่หรือ”
สวี่หย่าจวินมองฉู่เหวินโจวด้วยความปวดใจ ปากก็บ่นพึมพำไม่หยุด และประจวบเหมาะกับที่ประตูห้องพยาบาลเปิดออกพอดี เธอจึงรีบเดินเข้าไปจับลูกบิดประตู
“รีบเข้าไปให้หมอตรวจดูหน่อยเถอะ อย่าปล่อยให้มีปัญหาอะไรตามมาทีหลังล่ะ”
ฉู่เหวินโจวไม่ได้ส่งเสียง เขาทำท่าจะก้าวเท้าเข้าไป
“เดี๋ยวก่อน” เสียงผู้หญิงที่ทั้งเย็นชาและคุ้นหูดังขึ้นจากด้านข้าง
รูม่านตาของเขาหดแคบลง และหันไปมองม้านั่งยาวที่อยู่ด้านข้างตามสัญชาตญาณ
เจียงอวี๋ม่านกำลังขมวดคิ้วมองมาที่พวกเขา “พวกเรารอมาตั้งนานแล้ว ควรจะมาตามลำดับก่อนหลังนะ”
ระหว่างที่พูด เธอนั่งอยู่บนม้านั่งยาว คิ้วและดวงตาดูเย็นชา