ตอนที่ 0257

สำหรับคณะศิลปวัฒนธรรมทหาร การไปแสดงรวมที่เขตทหารต่าง ๆ ทุกปีเป็นช่วงเวลาที่พวกเธอยุ่งที่สุด

โชคดีที่มีประสบการณ์จากครั้งก่อน ครั้งนี้ทุกคนจึงจัดการกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย พอเก็บของเสร็จ ก็ยังมีเวลาเหลือเฟือ

“ความจำแย่จริง ๆ” หยางอวิ้นกลับไปหาของที่สำนักงานรอบหนึ่ง พอเดินมา เธอก็ตบหน้าอกตัวเอง “ก่อนหน้านี้ฉันบอกว่าร่างบทละครหายไป ที่แท้ก็อยู่ในสำนักงานนี่เอง”

เธอถอนหายใจยาว “ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้ไปหาของ ก็ไม่รู้ว่าจะหาเจอเมื่อไหร่”

แต่ละวันเธอมีเรื่องยุ่งมากมาย ประกอบกับก่อนหน้านี้เธอวางสมุดเล่มนั้นไว้ทั่วจริง ๆ ตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าความทรงจำช่วงไหนเป็นเรื่องจริงที่สุด

“หาเจอก็ดีแล้ว” จวงหว่านไป๋เองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ฉันก็ว่าแล้วเชียว ทุกคนไม่น่าจะเป็นคนชอบหยิบของมั่วซั่วหรอก”

ขณะที่กำลังพูดคุยกัน รถรับส่งก็มาถึง