กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เว่ยฉิงเอื้อมไม่ถึงดอกไม้ที่เธออยากเด็ด นึกไม่ถึงว่าพริบตาเดียว ดอกไม้ดอกนั้นก็ถูกยื่นมาตรงหน้า
เธอถอยหลังไปสองก้าวตามสัญชาตญาณ พอเห็นชัดว่าเป็นเฉียวอวิ๋นเซิน เธอก็เบือนหน้าหนีทันที
“อย่าเข้าใจผิด” เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยื่นมือมารับ เฉียวอวิ๋นเซินก็ซ่อนความหม่นหมองในแววตา “ผมเห็นคุณเอื้อมไม่ถึง เลยช่วยเด็ดให้”
ช่วงก่อนหน้านี้ เขาหาโอกาสพบเว่ยฉิงไม่ได้เลย ยิ่งสิบวันนี้คณะศิลปวัฒนธรรมทหารไปแสดงที่อื่น เขายิ่งไม่มีโอกาส
เห็นอยู่ว่าพรุ่งนี้พวกเธอจะต้องออกเดินทางอีกแล้ว โชคดีที่สวรรค์ยังให้โอกาสเขา นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอเธอที่สนามฝึกทหาร
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ประจวบเหมาะกับที่เว่ยฉิงเด็ดดอกไม้ดอกนั้นไม่ถึงพอดี จึงเปิดโอกาสให้เขาได้เข้าไปทักทาย