กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เซี่ยงลี่เฟิงหันหน้าไปมอง
ฟู่จิ่งเฉินกำลังเปิดประตูลงมาจากรถจี๊ปอีกคัน ตอนที่สายตาประสานกัน เขายังมองอีกฝ่ายด้วยความเย็นชา
เมื่อคิดว่าเมื่อกี้ตัวเองไม่ได้ลดเสียงลง อีกฝ่ายต้องได้ยินแน่ๆ เซี่ยงลี่เฟิงจึงรู้สึกละอายใจขึ้นมาอย่างหาได้ยาก
อธิบายแก้เกี้ยวเป็นกรณีพิเศษ “ผมแค่คิดอยากจะช่วยน่ะ”
เสียงไม่ดังมาก แต่ทุกคนก็ได้ยินอย่างชัดเจน
เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ ฟู่ไห่ถังก็ช้อนตาขึ้นมองพี่ชายแวบหนึ่ง แล้วกวาดสายตามองใบหน้าของเซี่ยงลี่เฟิงรอบหนึ่ง สุดท้ายก็ก้มหน้าลงพึมพำ “ใครจะกล้าให้คุณช่วยล่ะ”
เรื่องที่เขาช่วยพาพวกเธอสองพี่สะใภ้น้องสามีหาทาง แล้วดันพาไปโผล่ที่สนามฝึกทหารคราวก่อน เธอยังจำได้แม่นเชียวล่ะ