กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เสี่ยวอี้เคยนั่งรถแค่ตอนมาที่เขตทหารคราวก่อน พอขึ้นรถก็หันซ้ายหันขวามองไปทั่ว รู้สึกตื่นตาตื่นใจมาก
ปกติฟู่ไห่ถังจะคอยช่วยดูแล แต่พออยู่บนรถก็จนปัญญา เธอเมาถอดอย่างหนัก พอขึ้นรถปุ๊บก็ต้องหลับตาพิงเบาะทันที
โชคดีที่เด็กมีพลังงานจำกัด ยังไม่ทันถึงตำบลก็หลับไปแล้ว
ตำบลเล็ก ๆ แห่งนี้ไม่ใหญ่นัก แต่ตั้งอยู่ใจกลางเขตทหารหลายแห่ง มักจะมีคนจากกองทัพมาที่นี่อยู่เสมอ ทุกคนจึงคุ้นชินกับรถจี๊ปเป็นอย่างดี
เหลือบมองแวบเดียวก็ดึงสายตากลับ
เจียงอวี๋ม่านมองออกไปนอกหน้าต่างรถ ฝั่งตรงข้ามคือภัตตาคารของรัฐ “พวกเราลงรถตรงนี้แหละ”