ตอนที่ 0206

ภายใต้แสงไฟสลัว โครงหน้าหล่อเหลาเย็นชาของฟู่จิ่งเฉินดูอ่อนโยนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทว่าน้ำเสียงกลับจริงจังอย่างยิ่ง... กลิ่นอายหลายรูปแบบผสมผสานอยู่ในตัวเขา ทำให้ยากจะละสายตา

พูดจบ ไม่รอให้เจียงอวี๋ม่านตอบกลับ เขาก็จับมือที่กำลังต่อต้านของเสี่ยวอี้เบา ๆ แล้วล้างหน้าล้างมือให้เด็กน้อยอีกครั้ง

เจียงอวี๋ม่านที่อยู่ด้านข้างมองดูใบหน้าที่คล้ายคลึงกันทั้งสองใบหน้านี้ เมื่อนึกถึงคำพูดเมื่อครู่ ในใจก็เกิดความรู้สึกพึงพอใจอันแสนหวานขึ้นมา

“ซานจิ่ว ซานจิ่ว” ตอนนั้นเอง เสี่ยวอี้ที่มีผมชี้โด่เด่หลายปอยก็เอ่ยปากขึ้น

ฟู่จิ่งเฉินหันหน้าไปมองเจียงอวี๋ม่าน “เขากำลังพูดว่าอะไร?”