กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
วัน ๆ ไม่ทำอะไรก็แล้วไปเถอะ ถึงขั้นต้องโกหกเพื่อรักษาหน้า... พอคิดแบบนี้ น้ำเสียงของตู้ชิวสี่ก็แฝงแววดูแคลนอยู่บ้าง
เจียงอวี๋ม่านชะงักเท้า หันไปมองเธอ “ใครบอกเธอว่าทุกวันฉันออกไปเตร็ดเตร่ข้างนอก”
“ฉันเห็นเองน่ะสิ!” ตู้ชิวสี่ตอบอย่างมั่นใจ
พูดจบ ยังทำท่าทีเหมือนหวังดีกับเธอ “พี่อวี๋ม่าน พี่อย่าโกรธที่ฉันพูดจาไม่น่าฟังเลยนะ ยังไงพี่ก็เป็นภรรยาทหาร ไม่ทำการทำงานเอาแต่เที่ยวเล่นไปทั่ว สิ่งที่พังน่ะไม่ใช่แค่ชื่อเสียงของพี่คนเดียวหรอกนะ”
ขาดแค่ยังไม่ได้บอกตรง ๆ ว่าเธอจะลากฟู่จิ่งเฉินไปซวยด้วย
“แล้วยังไงล่ะ” เจียงอวี๋ม่านเลิกคิ้ว “เกี่ยวอะไรกับเธอด้วย”
เมื่อเผชิญกับสายตาที่เปิดเผยของเธอ