ตอนที่ 0182

ตอนนี้ถึงเวลาล้างหน้าแปรงฟันพักผ่อนของทุกคนแล้ว ทหารในเขตทหารส่วนใหญ่อยู่ในหอพักกับโรงอาบน้ำ

บนถนนสายที่มุ่งหน้ากลับชุมชนบ้านพักครอบครัวแห่งนี้ มองไม่เห็นแม้แต่เงาคน เงียบสงัดสุด ๆ

พอได้ยินเสียงฟู่จิ่งเฉิน เจียงอวี๋ม่านก็ยังไม่ทันตอบสนอง ทวนคำตามสัญชาตญาณ “กลับบ้านเหรอ”

ภายใต้แสงจันทร์ ดวงตาทั้งคู่ของเธอราวกับมีแสงดาวไหลเวียน

“ตอนนี้ก็ได้”

ในดวงตาของฟู่จิ่งเฉินทอประกายตามใจ ค่อย ๆ อุ้มลูกชายลงจากไหล่อย่างระมัดระวัง แล้ววางเขาไว้บนม้านั่งยาวด้านข้าง

จากนั้นก็เดินมาตรงหน้าเจียงอวี๋ม่าน แล้วย่อตัวลง