กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่ค่อยสบายใจนักที่ถูกมองเห็นรอยแผลบนใบหน้า พอเห็นพวกเธอมองมาก็รีบเร่งฝีเท้าจากไปทันที
ราวกับมีคนไล่ตามอยู่ข้างหลัง
พอคนเดินไปไกลแล้ว ฟู่ไห่ถังก็ยื่นมือไปสะกิดเจียงอวี๋ม่านพร้อมกับขยิบตา “พี่สะใภ้ คุณเห็นไหม”
เจียงอวี๋ม่านพยักหน้า “เห็นแล้ว”
มุมปากของเซี่ยงลี่เฟิงมีแต่รอยฟกช้ำ ถ้าไม่ได้ตาบอด อยากจะมองไม่เห็นก็คงยาก
ฟู่ไห่ถังถอนหายใจอย่างคนแก่แดด “ปากร้ายขนาดนั้น โดนคนตีมาสินะ”
น้ำเสียงเปลี่ยนไปเป็นชื่นชม “ไม่รู้ว่าใครเก่งขนาดนี้ ถึงกล้าตีเขา ถือเป็นการปราบปรามคนพาลช่วยเหลือคนดีแท้ ๆ!”
“ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นพี่ชายของเธอก็ได้” เจียงอวี๋ม่านถูกคำบรรยายของเธอทำให้หัวเราะออกมา