กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“กลับมาแล้วเหรอ ต้มน้ำร้อนไว้แล้ว คุณรีบไปอาบน้ำเถอะ”
เจียงอวี๋ม่านเห็นเขาเหงื่อท่วมตัว ก็รีบพูด
ของใช้พื้นฐานในบ้านก็มีครบ คิดว่าวันนี้ร้อนขนาดนี้ ฟู่จิ่งเฉินต้องเหงื่อออกแน่ ๆ พอเธอตื่นมาก็จงใจต้มน้ำไว้ให้
“โอเค” ฟู่จิ่งเฉินก็รู้สึกว่าเหงื่อท่วมตัวเหนอะหนะไม่สบายตัวเช่นกัน เขาวางกับข้าวที่ซื้อกลับมาลง แล้วเข้าไปอาบน้ำ
รอจนเขาอาบน้ำเสร็จแล้วออกมา เจียงอวี๋ม่านกับฟู่ไห่ถังก็จัดวางกับข้าวลงบนโต๊ะในลานเรือนเรียบร้อยแล้ว
เมื่อมองดูฉากนี้ ร่างกายที่เหนื่อยล้าของฟู่จิ่งเฉินก็ดูเหมือนจะผ่อนคลายลงบ้าง
ต่อให้เหนื่อยแค่ไหน ขอเพียงคิดว่ามีคนรอตัวเองอยู่ที่บ้าน ความรู้สึกเหนื่อยล้าอะไรก็หายไปหมด