กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
พอเห็นเจียงอวี๋ม่านดึงผ้าม่านออก ฟู่ไห่ถังที่อยู่ข้างนอกก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “พี่สะใภ้ แม่บอกว่าตอนนี้พี่เล่นหิมะไม่ได้ พวกเราก็เลยปั้นตุ๊กตาหิมะตัวน้อยให้พี่หลายตัวเลย”
“แบบนี้ พอพี่เปิดหน้าต่างก็มองเห็นแล้ว”
หน้าต่างเก็บเสียงไม่ได้ เจียงอวี๋ม่านจึงได้ยินคำพูดของเธออย่างชัดเจน
ชั่วขณะนั้นก็รู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก “อากาศหนาวขนาดนี้ พวกเธอไม่กลัวมือแข็งกันเหรอ?”
“ไม่หรอก” ฟู่ไห่ถังชูมือขึ้นมา ใบหน้าเล็กๆ ยิ้มแย้มเบิกบานราวดอกไม้ “ใส่ถุงมืออยู่ ไม่หนาวหรอก”
สองพี่น้องหญิงต่างฐานะคุยกันตอบโต้ไปมาผ่านหน้าต่างกั้น
ฟู่จิ่งเฉินก็แทรกขึ้นมาสองสามประโยคเป็นระยะ
แต่ขอแค่สายตาของสองสามีภรรยาประสานกัน ก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมาทางแววตา