ตอนที่ 0119

เจียงอวี๋ม่านเอามือเท้าคาง มองฟู่จิ่งเฉินพลางหัวเราะเบาๆ “จะรบกวนแม่เกินไปหรือเปล่า?”

ฟู่จิ่งเฉินมีแววตาจริงจังมาก “ฉันจะไปช่วย เธอไม่ต้องคิดมากหรอก”

คำพูดนี้ ทำให้เจียงอวี๋ม่านซาบซึ้งใจ

กอดคอเขา แล้วซบอิงเข้าไป “ทำไมนายถึงรู้ตลอดเลยว่าฉันต้องการอะไร? นายเข้าใจฉันมากเกินไปแล้ว!”

จะเรียกใช้แม่สามีก็เกรงใจ แต่ถ้าเรียกใช้สามีตัวเองก็สะดวกปากกว่าเยอะ

เธอก็เริ่มตั้งเงื่อนไขทันที “ฉันไม่เอาไข่กับเนื้อไก่แล้ว อย่างอื่นอะไรก็ได้ ฉันอยากกินมื้อที่มีรสชาติหน่อย”

ฟู่จิ่งเฉินทัดผมที่ตกลงมาของเธอไปไว้หลังหู รู้สึกว่าดวงตาที่เป็นประกายของเธอนั้น เธอน่ารักกว่าลูกชายตอนที่ร้องครางอ้อแอ้เสียอีก