ตอนที่ 0109

หลังจากออกมาจากตลาดมืด เหยาซือเหมิงก็เดินมุ่งหน้าไปยังกองพลน้อยสือเหนี่ยนจื่อตลอดทาง

เมื่อเห็นว่าเส้นทางยิ่งเดินก็ยิ่งเปลี่ยว คนสองสามคนที่เดินตามหลังมาก็เริ่มขยับตัวไปมาอย่างกระวนกระวาย

หนึ่งในนั้นลดเสียงให้เบาลง “ลูกพี่ พวกเราจะ...”

รอบด้านไม่มีคน เป็นโอกาสดีที่จะลงมือ

คนที่ถูกเรียกว่าลูกพี่มองไปรอบ ๆ ก็รู้สึกว่าเหมาะสมแล้ว พอกำลังจะโบกมือ

ผลคือยังไม่ทันที่พวกเขาทั้งหลายจะทันได้ทำอะไร

ก็เห็นรถเทียมลาคันหนึ่งแล่นมาจากข้างหน้า และจอดลงข้างกายเหยาซือเหมิง

พวกเขารีบทำท่าทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หันมองซ้ายมองขวาไปทั่ว

ด้านหน้า