กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
อาห้าดูเหมือนจะทำใจไม่ลง แต่น้ำเสียงกลับไม่ไว้หน้าเลยสักนิด คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาเหล่านั้นก็มองมาทางนี้เช่นกัน
เวลาแบบนี้ เหยาอันกั๋วอยากจะไม่ให้คำอธิบายก็ไม่ได้แล้ว
ถอนหายใจ “อาห้า มีอะไรพวกเราเข้าไปคุยกันข้างในเถอะ”
ในลานบ้านมีคนไม่น้อยกำลังมองมาทางนี้ เขายังไม่อยากเปิดเผยเรื่องน่าอับอายต่อหน้าธารกำนัล
อาห้าพยักหน้า พาคนที่อยู่ด้านหลังเข้าไปในห้องโถงกลางบ้านด้วยกัน
ประตูปิดลง
เหยาอันกั๋วหันขวับมองทั้งสองคน น้ำเสียงเหนื่อยล้า “อาห้า อาหก ตอนนี้ลูกชายคนโตบ้านผมยังนอนไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาล”
“รอเขาออกจากโรงพยาบาลแล้ว เรื่องนี้ถึงจะสะสางให้ชัดเจนได้”
“ปู่น้อย พวกเราขึ้นเขาด้านหลังไปขุดของน่ะเลอะเลือนจริง ๆ แต่รวมแล้วเพิ่งไปแค่สองครั้งเอง”