กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เห็นเพียงฟู่จิ่งเฉินถือผ้าสีสันสดใสหลายพับอยู่ในมือ หนึ่งในนั้นมีผ้าพื้นสีขาวพิมพ์ลายดอกไม้สีแดงเล็ก ๆ
ในยุคที่เต็มไปด้วยสีดำ สีเทา และสีน้ำเงิน ผ้าแบบนี้จึงดูหาได้ยากยิ่งและหาซื้อได้ยากมาก
“คุณไปซื้อที่ตลาดมืดมาเหรอ” เจียงอวี๋ม่านเงยหน้าถาม
ฟู่จิ่งเฉินพยักหน้า “สวยไหม”
“สวยก็สวยอยู่หรอก” เจียงอวี๋ม่านรู้สึกลังเลเล็กน้อย “แต่ที่ฉันท้องอยู่อาจจะไม่ใช่ลูกสาวก็ได้”
สีพวกนี้มีไว้ให้ลูกสาวใส่ ถ้าเกิดเป็นเด็กผู้ชายขึ้นมา ใส่สีนี้ก็คงไม่เหมาะ
ผู้ชายคนนี้อยากได้ลูกสาวจนเป็นบ้าไปแล้วหรือเปล่า
“ผมไม่ได้ซื้อให้เด็ก” ฟู่จิ่งเฉินพูด “คุณชอบไหมล่ะ”
ตอนที่พูด แววตาของเขาก็แฝงไปด้วยรอยยิ้ม
เจียงอวี๋ม่านกะพริบตาสองทีกว่าฉุกคิดขึ้นมาได้ ที่แท้ก็ซื้อมาฝากเธอนี่เอง