กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ในขณะที่ชาวบ้านกองพลน้อยสือเหนี่ยนจื่อทั้งหมดกำลังประชุมกันอยู่ที่ลานกว้าง บนถนนใหญ่ที่ไม่ไกลออกไปมีคนสองคนยืนอยู่
มีคนหนึ่งหันหลังให้ทางนี้ จึงมองไม่เห็นใบหน้า ทว่าอีกคนหนึ่ง กลับเป็นอาจารย์อู๋ที่มาแจ้งคะแนนก่อนหน้านี้นั่นเอง!
เหยาซือเหมิงสายตาดี ประกอบกับระยะทางไม่ไกลนัก หล่อนจึงจำได้ในทันที
หล่อนพยายามระงับลมหายใจที่ตื่นเต้นของตัวเอง—คนจากโรงเรียนประถมสือเหนี่ยนจื่อมาเร็วกว่าที่คิด!
เหมือนกับที่หล่อนคิดไว้ พูดก็พูดเถอะ โรงเรียนไหนจะกล้าเอาคนที่มีภูมิหลังทางชนชั้นแย่ขนาดนั้นไปเป็นครู?
นี่ไง คาดว่าพอผู้นำโรงเรียนเห็นจดหมายแจ้งเบาะแส ก็คงรีบรุดหน้ามาที่นี่โดยไม่หยุดพักเลย