กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“พวกเธอเข้ามาดมดูสิ มีกลิ่นจริง ๆ นะ” โจวอวิ๋นยืนกราน
ประสาทรับกลิ่นของหล่อนไวมาก ไม่เพียงได้กลิ่นเนื้อ แต่ยังรู้ว่าอาหารจานนี้ต้องทำออกมาได้หอมมากแน่ ๆ
เยาวชนหญิงผู้มีการศึกษาลงชนบทได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในห้องครัว
พวกเธอทำจมูกฟุดฟิดเลียนแบบโจวอวิ๋น และดมอย่างละเอียด
“เหมือนจะมีกลิ่นจริง ๆ ด้วย...”
“หรือว่ามีใครมาตุ๋นเนื้อกินในครัวของพวกเรา?” หลายคนขมวดคิ้ว
“โจวอวิ๋น!”
ตอนนั้นเอง สามีของโจวอวิ๋นก็อุ้มลูกชายที่ร้องไห้ไม่หยุดเดินเข้ามา “เมื่อไหร่จะได้กินข้าวล่ะ? ลูกชายเราหิวจนร้องไห้ตลอดเลยเนี่ย”