กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงอวี๋ม่านก็นั่งไม่ติดแม้แต่เค่อเดียว ทานข้าวเสร็จก็ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนชั้นสองทันที
หลังจากกลับเข้าห้อง ฟู่จิ่งเฉินก็เดินตามขึ้นมาด้วย
“ให้ผมไปเป็นเพื่อนคุณไหม?” เห็นเจียงอวี๋ม่านนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เขาก็เอ่ยถาม
เจียงอวี๋ม่านจัดการเส้นผมพลางมองชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในกระจก “ไม่ต้องหรอก”
กลัวฟู่จิ่งเฉินจะคิดมาก เธอจึงตั้งใจอธิบายเพิ่มอีกประโยค “ฉันไปคนเดียว คุณไม่ต้องไปถึงจะแสดงผลลัพธ์ได้ดีที่สุด”
มีคำกล่าวว่า สะใภ้เดินกร่างอยู่นอกบ้านได้ ก็เพราะอาศัยอำนาจบารมีของสามีในบ้าน
วันนี้เธอกลับตระกูลเจียง ก็เพื่อจะขอยืมบารมีนี้ไปใช้ต่อหน้าคนตระกูลเจียง!
“หมายความว่ายังไง?” ฟู่จิ่งเฉินยังคงไม่เข้าใจ