เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 พวกนังแพศยา รู้ไหมว่าสับเปลี่ยนตัวกันอย่างไร?
อู่ชิงเหยียนกระโดดไปพลาง ฮัมเพลงงึมงำไปพลาง “ตะวันลับภูเขาซีซาน ฟ้ามืดลงแล้วเอย ทุกบ้านต่างปิดประตูเอย ท่านเซียนเฒ่า ท่านเซียนเฒ่า รีบมาหาข้าเร็ว แม่ข้าตายอย่างไม่เป็นธรรม คนชั่วขึ้นบ้านมายึดครอง นังแพศยาทำร้ายแม่ข้า...”
เหมยซวงจวี๋ได้ฟังถ้อยคำที่แทบจับทำนองไม่ได้ เส้นเลือดบนหน้าผากก็กระตุกถี่ ๆ! อู่ชิงเหยียนนังตัวดีนี่! กล้าด่านางว่าเป็นคนชั่ว เป็นนังแพศยาหรือ? ช่างกล้านัก!
“คุณหนูรอง เจ้า...” แต่ยังไม่ทันที่นางจะตวาดคำพูดด้วยโทสะ แปรงปัดฝุ่นที่กวาดผ่านทั้งหลังคาและพื้นก็พลันปิดคลุมใบหน้าของนาง
อู่ชิงเหยียนกำแปรงปัดฝุ่นในมือแน่น อยากจะถูจนหนังหน้าของเหมยซวงจวี๋หลุดติดแปรงลงมาเสียจริง!
ฮูหยินกู้พาสาวใช้มาถึง พอเห็นสภาพภายในลานก็หยุดอยู่ตรงประตู หลบโลงศพที่วางขวางอยู่อย่างไม่เป็นมงคล ก่อนจะหันไปหลบอยู่ตรงมุมหนึ่ง
อู่ชิงเหยียนคลุ้มคลั่งอีกแล้ว นางไม่อยากถูกคนบ้าทำให้เดือดร้อนหรอก!