เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 ความคิดซับซ้อนขนาดนี้ ดีจริงหรือ?
หัวหน้าขันทีจางจัดการธุระตรงหน้าเรียบร้อยแล้วก็เดินเข้ามาในลาน ก่อนประกาศเสียงดัง “ขอเชิญแขกทุกท่านเข้าประจำที่!”
เสียงประกาศนี้ดังขึ้นได้จังหวะพอดี ราวกับฝนชโลมใจ ช่วยปลดปล่อยอู่ชิงเหยียนจากสายตานับสิบคู่ ทั้งยังช่วยอู่ชิงเฉิงที่ยืนอยู่กับที่จนแทบหยั่งรากลงพื้น
นางกำนัลที่แต่งกายเหมือนกันทยอยเดินเข้ามา ระหว่างที่พวกนางนำแขกแต่ละคนไปยังที่นั่งของตน ขันทีแถวหนึ่งก็เดินเข้ามาจากซุ้มประตูด้านข้าง พวกเขาวางวัตถุดิบหลากหลายชนิดลงบนโต๊ะยาวสองเมตรอย่างเป็นระเบียบ เพื่อเตรียมไว้ใช้ในการแข่งขันครู่หน้า
เมื่อนางกำนัลและขันทีเดินออกจากลาน แขกผู้มีเกียรติและทูตจากแคว้นอื่นก็ทยอยเข้าสู่สวนดอกไม้ แน่นอนว่ายังมีสตรีเพียงคนเดียวในหมู่พวกเขา นั่นคือท่านหญิงฮุ่ยหมิง
ราชวงศ์แคว้นต้าฉียังมาไม่ถึง แม้ทุกคนจะเข้าประจำที่แล้ว แต่ก็ยังนั่งสนทนาเสียงเบากันอยู่