เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 เดินบนทางของตน ปล่อยให้ผู้อื่นจ้องมองไม่หยุดไปเถิด!
คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย ตำหนัก 9 ดารา เพียงสมัครซับสะไครท์รายเดือน 100 บาทกับนักเขียน ก็สามารถฟังและอ่านนิยายแบบบุฟเฟ่ต์ฟรีได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง วิดีโอวิธีสมัครอยู่ในคอมเมนท์ยูทูปเลยค่ะ
หัวหน้าขันทีจางพาอู่ชิงเหยียนมาส่งถึงหน้าสวนร้อยบุปผาเท่านั้น ก่อนจะจากไป เหลือเพียงอู่ชิงเหยียนที่ก้าวเข้าไปในโลกซึ่งเดิมทีไม่ได้เป็นของนาง
“อุ๊ย พี่หญิงจาง วันนี้กระโปรงของท่านประณีตงดงามจริง ๆ!”
“ฮิ ๆ… พวกเจ้าดูนั่นสิ ปลาที่ว่ายอยู่ในสระช่างเริงร่าเสียจริง ถึงกับกระโดดพ้นน้ำขึ้นมาได้”
รอบข้างมีเสียงหัวเราะหวานใสของเหล่าสตรีดังไม่ขาดหู อู่ชิงเหยียนกวาดตามองหญิงสาวทั้งหลายที่แต่งหน้าอย่างประณีตและสวมอาภรณ์พิถีพิถัน พลันรู้สึกว่าตนเป็นตัวประหลาดในหมู่สตรีเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในยุคสมัยใดก็ตาม
สตรีไม่ว่าราชวงศ์ใดก็ล้วนชอบเครื่องประดับ เสื้อผ้า เครื่องชาด และแป้งผัดหน้า ทว่าในโลกของอู่ชิงเหยียนมีเพียงสมุนไพร เครื่องมือ คนไข้ เลือด และโรคภัย