เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 กินข้าวยังต้องแย่งที่นั่ง
หญิงสาววัยเยาว์เหลือบมองอู่ชิงเหยียนกับซวงสี่อย่างเย้ายวน แต่ไม่เอ่ยปาก สาวใช้ตัวน้อยที่ยืนอยู่ข้างนางกลับเป็นฝ่ายพูดเสียงแข็ง “คุณหนูของข้ามาที่นี่ก็นั่งตรงนี้ทุกครั้ง นั่งจนชินแล้ว”
ซวงสี่โกรธจนใบหน้าแดงก่ำ พลันขึ้นเสียงใส่ “พวกท่านก็ไม่ได้เหมาร้านนี้ไว้เสียหน่อย ต่อให้นั่งจนชิน ก็ต้องรู้จักมาก่อนได้ก่อนสิ”
หญิงสาววัยเยาว์ยกถ้วยชาขึ้นจิบตามใจชอบ คิ้วตาแฝงความหยิ่งทะนงจาง ๆ
ลูกค้าที่กำลังกินอาหารอยู่รอบข้างเห็นเช่นนั้น ต่างพากันซุบซิบกัน และคำพูดของพวกเขาก็ทำให้อู่ชิงเหยียนรู้ว่าหญิงสาวคนนี้เป็นใคร
ที่แท้หญิงสาวผู้นี้คือคณิกาอันดับหนึ่งแห่งหอหมั่นชุนหยวน เพิ่งได้เป็นคณิกาเอกก็ถูกผู้มีอำนาจคนหนึ่งซื้อไว้ จึงรับแต่การแสดง ไม่ขายเรือนร่าง
สาวใช้ตัวน้อยเห็นซวงสี่พูดเสียงแข็งขึ้น ก็พลันหน้าตึง “มาก่อนได้ก่อนอะไร พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าคุณหนูของข้าเป็นใคร”