เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 จวนสกุลอู่ แหล่งรวมพวกไร้คุณธรรม
แม้แคว้นต้าฉีจะไม่ใช่แคว้นที่ใหญ่ที่สุดในมหาทวีปแห่งนี้ แต่ก็เจริญรุ่งเรืองยิ่ง
สองข้างทางแน่นขนัดไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าหาบเร่ที่ขายสินค้านานาชนิด กลางถนนมีรถม้าสัญจรขวักไขว่ ผู้คนเดินกันขวางขวา เสียงร้องเรียกขายของและเสียงต่อรองราคาดังไม่ขาดหู ใบหน้าทุกคนต่างแต้มรอยยิ้มบาง ๆ
อู่ชิงเหยียนพาซวงสี่เดินปะปนไปกับผู้คน เดินเที่ยวชมไปเรื่อย ๆ บ้างก็เหลียวมองสิ่งนี้ บ้างก็แวะดูสิ่งนั้น นับเป็นความสบายใจที่หาได้ยาก
ส่วนซวงสี่กลับซึมเซาตั้งแต่ออกมา ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูใจลอย
อู่ชิงเหยียนรู้แก่ใจแต่ไม่พูดเปิดโปง จู่ ๆ ก็เห็นแผงปั้นน้ำตาลอยู่ริมถนน จึงเกิดสนใจขึ้นมา “ซวงสี่ ไปกัน ข้าจะปั้นตุ๊กตาน้ำตาลให้เจ้า”
ซวงสี่ตั้งใจจะบอกว่าไม่ต้องก็ได้ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก อู่ชิงเหยียนก็ดึงนางเบียดเข้าไปหาแผงปั้นน้ำตาลเสียแล้ว